Bestemming: Madeira

Madeira is een Portugees eiland in de Atlantische Oceaan. Ten noorden van de Kanarische Eilanden en 700 km ten westen van Afrika.

Het is vooral een eiland met een bijzondere natuur en een prettig klimaat, waar we een relaxte vakantie willen gaan doorbrengen.

madeira_kaart

Ons hotel is gelegen in Funchal, de hoofdstad. Dit is nog best een fors stadje met 125.000 inwoners en het is tevens de geboorteplaats van stervoetballer Cristiano Ronaldo.

We zullen van hieruit het eiland verder gaan verkennen per huurauto en onze vorderingen op deze weblog bijhouden.

Funchal

We kwamen midden op de dag aan waardoor we een mooi uitzicht hadden over het eiland vanuit het vliegtuig. Het is opvallend hoe stijl het eiland is. Het vliegveld ligt aan de kust en is grotendeels op palen in de zee gebouwd.

Vliegveld Madeira

De hoofdstad Funchal, waar ons hotel gelegen is, ligt tegen de bergen aan. Er zijn hier maar weinig vlakke wegen te bekennen.

Funchal

Vanwege de centrale ligging van ons hotel liepen we zo het stadje in. Het plaatsje is gezellig en mooi onderhouden. De straatjes zijn smal, er zijn veel terrasjes en winkeltjes te vinden.

marktje

We gingen wat eten in de stad en om gelijk in de juiste stemming te komen, bestelden we een espada (degenvis). Dit is het lokale visgerecht dat met gebakken banaan wordt gegeten. Het zag er lekker uit en het smaakte prima.

Espada met banaan

De volgende dag bezochten we de vismarkt en toen bleek de espada een minder charmante vissoort te zijn die er in vol ornaat niet bepaald smakelijk uitziet. Gelukkig krijg je hem niet geserveerd met kop en staart!

Espada

Van The Vine naar Porto Mare

Het hotel waar we geboekt hadden, Porto Mare, was overboekt. Arke, onze reisorganisatie, had Hotel The Vine als alternatief in petto. Een vijf-sterren design hotel midden in het centrum.

Dat dit hotel design is, werd direct duidelijk in de lobby. De kamers lijken op onderkomens uit futuristische ruimteschepen.

Hoewel best stijlvol, vonden we het niet altijd even praktisch. De ontwerper was bijvoorbeeld vergeten zoiets triviaals als een WC-rol houder aan te brengen in het toilet, waardoor we onze rol van de grond moesten rapen. Ook ontbrak kastruimte in de verder ruime kamer.

lobby-thevine

The Vine was dus prachtig, maar wel een echt stadshotel. Wij hadden gehoopt op het resort Porto Mare met haar mooie zwembaden. Iets minder luxe misschien, maar wel veel gezelliger. Na wat aandringen kregen we het voor elkaar dat we de faciliteiten van Porto Mare mochten gebruiken.

Vanuit het centrum van de stad was het een wandeling van 25 minuten of een taxiritje van 5 euro om alsnog aan het onderstaande zwembad te kunnen liggen. Zo hadden we toch nog het beste van twee werelden.

Porto Mare Zwembad

Rua de Santa Maria

Struinend door Funchal kwamen door een straatje waar veel galeries gevestigd zijn, de Rua de Santa Maria. Het leuke is dat de deuren hier ook allemaal op een bijzondere manier beschilderd zijn. Hier een paar van de mooiste.

deur3
deur4
deur5
deur6
deur1
deur2
deur7
deur8

dubbele-deur

Omhoog naar Monte

Monte ligt op zo’n 800 meter boven zeeniveau in de bergen. Met de auto is het geen pretje om hier te komen. Het plaatsje is dan ook het beste te bereiken via de kabelbaan, die loopt vanaf het lager gelegen Funchal.

kabelbaan

in de kabelbaan

In dit kerkje in Monte ligt de laatste keizer van Oostenrijk-Hongarije, Karel I, begraven. De tombe was niet toegankelijk, maar het was wel mogelijk om via de torens omhoog te klimmen voor een mooi uitzicht.

kerkje

Monte staat bekend om de Monte Palace botanische tuin. Bij de ingang staan olijfbomen van meer dan 1000 jaar oud.

olijfbomen

Aangelegd door de Britse consul Charles Murray in de 18e eeuw, is dit een enorm landgoed vol met bijzondere planten en bloemen.

botanische tuin

bloem

Midden in het domein staat het paleis waar de tuin zijn naam aan ontleent. Het levert een idyllisch plaatje op.

kasteel

De terugweg naar Funchal kan op een bijzondere manier worden volbracht. In een rieten mandje naar beneden glijden, een soort rodelen zonder sneeuw. Duidelijk voor de toeristen bedacht maar daardoor niet minder grappig.

rodelen

Op jacht naar walvissen en dolfijnen

Het is in Madeira mogelijk om in het wild walvissen en dolfijnen te zien. Dagelijks vertrekken er schepen die op zoek gaan naar de dieren. Wij wilden dat natuurlijk weleens meemaken, daarom monsterden we aan op de catamaran SeaBorn.

Er waren nog andere opties, waaronder het Columbus schip, een gemotoriseerde kopie van de boot waarmee de ontdekkingsreiziger Christoffel Columbus naar Amerika voer. Wij kozen ervoor dit schip van een afstandje te bewonderen.

Columbus Schip

Gelijk in het begin van de tocht hadden we beet: een trio tuimelaar dolfijnen zwom voor ons schip uit. Daarna bleef de zee rustig. We zouden Moby Dick op deze reis niet tegenkomen.

We kregen via deze boottocht wel de kans het eiland van een afstandje te bekijken. Aan hotels geen gebrek.

Hotels

In de kleine haven lag dit forse cruiseschip afgemeerd.

Cruise Schip

Maar het is geen massatoerisme op het eiland. Er is namelijk geen zandstrand. Wel bestaan grote delen van de kustlijn uit ruwe rotsen, loodrechte wanden die stijl uit het water komen. Indrukwekkend om te zien. Als je goed kijkt zie je hier een kabelbaantje naar boven lopen.

Rotsmuur 2

Na een duik in het warme zeewater, werden we weer aan land afgezet. Eenmaal terug in ons hotel ontdekten we het zwembad op het dak. Met dit fraaie uitzicht is het heerlijk baantjes trekken.

Zwembad op het dak

Het oosten van Madeira

We hadden vandaag een auto gehuurd, een Renault Scenic.

Scenic

Met de huurauto wilden we langs de noord-oostkant van het eiland gaan rijden. De route die we hadden uitgestippeld was zo’n 45km. Dit lijkt kort, maar aangezien er nergens een vlak stuk weg te vinden is, waren we toch nog meer dan een uur onderweg.

Kaart-1

De eerste bestemming waar we heen reden was Santana in het noorden.

Het rijden op Madeira vond ik wel een uitdaging. Toen we eenmaal de hoofdsnelweg VR1 (Via Rapide 1) hadden bereikt was het goed te doen, maar in de stad Funchal zijn de straatjes smal en stijl. In het binnenland zijn hellingen van meer 10% geen uitzondering.

We reden onder het vliegveld door en de weg was een aaneenschakeling van tunnels en bruggen.

Vliegveld

De grote attractie in Santana zijn traditionele huisjes met rieten daken, die uniek zijn voor het gebied en het plakkaat ‘pittoresk’ meer dan verdienen. In enkele van de huisjes wonen nog mensen, maar de meesten zijn winkeltjes geworden gericht op toeristen.

Huisje

Niet alle huisjes in Santana waren overigens even pittoresk.

Krot

Op de terugweg deden we het plaatsje Machico aan. Hier kwam ontdekkingsreiziger João Gonçalves Zarco aan land toen hij Madeira claimde voor het Portugese rijk. Een eenvoudig bord herinnert aan deze historische gebeurtenis.

Bord

Machico heeft een opgespoten zandstrandje en een boulevard. Omdat er vrijwel geen hotels in de buurt zijn was de belangstelling gering. Het is duidelijk dat buiten de hoofdstad Funchal het eiland een stuk rustiger is.

Machico

De baden van Porto Moniz

Vandaag gingen we weer met de huurauto op pad, deze keer naar de noord-westkant van Madeira. We zouden midden doorsteken naar de andere kust en daar een bezoek brengen aan Porto Moniz, waar zwembaden van zeewater te vinden zijn.

Kaart-2

De weg was deze keer 49 kilometer en het aantal tunnels en bruggen oversteeg zelfs de vorige route. We hebben ze geteld en kwamen uit op maar liefst 25 tunnels.

Wanneer we niet in een tunnel zaten was er genoeg te zien. Langs de weg waren er bijvoorbeeld van dit soort watervallen.

Waterval

De natuurlijke zwembaden in Porto Moniz liggen aan de kust. Het zijn bassins in de zee omringd door lavarotsen. Er moest toegang betaald worden om erin te komen, maar de prijs was 1 euro 50 per persoon, dus daar hoefden we het niet voor te laten.

Zwembaden

Het was leuk hier te zwemmen. Het zeewater was niet koud en je kunt hier heel dicht bij de branding komen, waardoor er een soort super golfslagbad ervaring ontstaat.

Bad Annemarie

Bad Jeroen

De kust is hier ook heel mooi. Porto Moniz vonden we echt een aanrader.

Porto Moniz

Op de terugweg kwamen we langs Sao Vicente, waar een grottencomplex te vinden is. We besloten hier ook een stop te maken. De grotten hier zijn bijzonder omdat ze gevormd zijn door hete lavastromen, niet door water. Er zijn dan ook geen stalagmieten of stalactieten te vinden.

Grot plant

Grot water

Aansluitend aan de rondleiding kregen we nog wat extra vermaak in de vorm van een kort filmpje over de vorming van Madeira. Er was ook nog een 3D film te zien over het binnenste van de aarde.

De levada’s van Rebeiro Frio

We gingen vandaag voor de laatste dag met onze huurauto op stap. Het in het binnenland gelegen Rebeiro Frio was ons einddoel.

In Rebeiro Frio is een kleine forellenkwekerij gevestigd. Hier zijn ook de uitgestrekte oerwouden te vinden die zo kenmerkend zijn voor Madeira.

Kaart-3b

De totale reis heen en terug was slechts 51 km, maar alles bij elkaar hebben we er een paar uur over gedaan. Dit kwam met name doordat we continu bergop, bergaf gingen, met de bekende haarspeldbochten. Het was met stip de meest pittige autoreis die we deze vakantie gemaakt hebben.

In de kwekerij zijn verschillende bakken waarin de forel zich bevind. In elke bak worden ze een stukje groter. Als ze ongeveer 40 centimeter zijn gaan ze naar het naastgelegen restaurant of ze worden uitgezet in het wild. In de kwekerij worden meer dan 200.000 vissen per jaar gekweekt.

Forellen1 Forellen2 Forellen3

We maakten een korte wandeling langs een levada. Dit zijn irrigatiekanalen die overal op Madeira aangelegd zijn. Ze lopen rond de bergen, waardoor er nooit veel hoogteverschil is en je altijd weer op hetzelfde punt uitkomt. Ze zijn om die reden erg populair bij wandelaars.

Levada1

Het regenwoud in de omgeving had haar naam iets te letterlijk genomen vandaag. Heel veel woud maar ook heel veel regen. Daarom hebben we de volledige tocht van 11 km niet helemaal voltooid.

Levada2

Levada3

We hebben natuurlijk wel het restaurant naast de forellenkwekerij even getest. Ze bleken hier smakelijke forel te serveren, zowel gekookt, gestoomd als gegrild.

Forel op bord

Dat we hoog zaten was te merken aan de temperatuur. Het was hier 11 graden celsius, terwijl het bij ons hotel 24 graden is! Een verschil van 13 graden op een paar kilometer.

Op de terugtocht gingen we via Monte, wat een stuk korter was. De wolken die we daar steeds boven de bergen zagen hangen, waren van dichtbij echter een stuk minder mooi: we zagen letterlijk geen hand voor ogen meer.

Mist

Mist2

Gelukkig kwamen we na een half uurtje voorzichtig navigeren door de mist, weer terug in de bewoonde wereld.

Mistig dorp

Porto Santo

Op 50 kilometer van Madeira ligt nog een eiland: Porto Santo. Het is mogelijk om met een veerdienst uitstapje naar dit kleine eiland (42 km2) te maken. We moesten daarvoor vroeg op want de boot vertrok stipt om 8:00 uur.

Na de overtocht van ruim 2 uur kregen we een korte rondleiding op het eiland door een lokale gids.

Zandstrand boven

We leerden dat Porto Santo het gouden eiland wordt genoemd. Niet omdat er goud te vinden is, maar omdat het er bijna nooit regent. Het zand, dode gras en de vetplanten geven het eiland de gele kleur die de ontdekkers aan goud deed denken.

Bij een uitzichtpunt zagen we een aantal kenmerkende molens, die het graan maalden dat in lang vervlogen tijden op het eiland werd verbouwd.

Molens

De kustlijn van Porto Santo heeft één groot voordeel ten opzichte van die van Madeira. Hier is namelijk een lang geel zandstrand te vinden, wat de kust een stuk toegankelijker en aangenamer maakt. Vandaar dat Porto Santo, ondanks het kleine oppervlak, toch kan rekenen op de nodige belangstelling van toeristen.

Strand

Onze gids was overdreven enthousiast over alle triviale voorzieningen op Porto Santo, zoals het vliegveld, hotels, voetbalvelden en een golfbaan. Ze deelde deze niet bijster interessante informatie in vijf talen met ons en dreef hierin zover door dat ze het belangrijkste erfgoed van het eiland vergat te vermelden: het Columbushuis.

Columbushuis

Gelukkig hadden wij ons huiswerk gedaan en wisten we dat het huis van Columbus op Porto Santo ligt. In dit huis uit de zestiende eeuw heeft Christoffel Columbus gewoond, de ontdekker van Amerika, in hoogst eigen persoon. Een bezoekje waard natuurlijk vanwege de historische waarde.

Het huis was verbouwd tot een klein museum met wat artefacten uit de tijd van Columbus. Zijn ei was er overigens niet bij.

Boek

We verbleven nog een paar uurtjes op het strand om te genieten van de zon en de zee.

Strandje

Biertje

Om 19:00 uur vertrok de veerboot weer terug naar Madeira. Dit eiland had geen verpletterende indruk op ons gemaakt. Maar wie louter op zoek is naar een mooi strand kan hier wel aan zijn trekken komen.